کسی که به دل انسانی دیگر شادی می بخشد در واقع پی شاد شدن دل خود است.
بی برنامه ریزی قبلی، بالبداهه انجام می دهد.
ذاتا سرش درد می کند برای این جور کارها به هر اندازه که توانش یاری دهد.
نه چورتکه می اندازد و نه انتظار ردیف می کند.
مثل نسیم آرام می آید کارش را انجام می دهد و می رود.
هیچ وقت شور و حالش ته نمی کشد و هر زمان که پا دهد مثل رود جاری می شود.
این یعنی بخشی از خوشبختی ... !

برچسب: واژه به واژه,واژه به واژه فارسی,
نویسنده: طاها صادقی